مكتوب 85 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي . در تجارت آخرت اللَّه سبحانه حضرت مخدوم به حق و اميدگاه مطلق ، افتخار عصاب الخير الواثق بألطاف اللَّه ، المُقبِل بوجهه على اللَّه ، الموفَّق لكلِّ خيرٍ إن شاء اللَّه ، محبّ الملّة و الحقّ و الحقيقة و التقوى و الدّين محمّد را از روزگار و گزند ليل و نهار در كنف حمايت و رعايت و وقايهء خويش داراد ! و دنيا را به وى چنان نمايد كه به بندگان شايسته نموده تا آن را آرامگاه نگيرد و به آن مطمئن نگردد . و مَثَل خود را با دنيا مَثَل تاجرى داند كه به ملكى غريب رفته كه تجارت كند و ساعات عمر سرمايه ساخته كه از آن سودى حاصل كند و باز به وطن خويش بازآيد پس نشايد و نبايد كه آن مايهء گرامى ، ضايع از دست بدهد كه هر نفس كه نه به ياد خدا صرف مىشود و نه در راه خدا ، ضايع و تباه شود . و آنچه در كار خدا صرف شود در خزانهء خدا مضبوط است و در محشر با اين كس مىدهند ، يكى با هزار شده « 1 » ، بلكه هزار چيست كه آن زندگانى متناهى كه انفاسى است شمرده با زندگانى نامتناهى مىشود . همچو بحرى بىحد و بىعد شود * عمر يك روزه كه در طاعت رود

--> ( 1 ) م 72 : يك هزار شده .